مادريد، شمارهٴ 8769) در سدهٴ چهاردهم بر روي پوست نوشته شده است. بنابراين، آلخاندرو در سدهٴ چهاردهم اگر نه پيش از آن ميزيسته است. ما عجالتاً او را درنيمهٴ اول سدهٴ چهاردهم قرار دادهايم.
شراب شيرين با يك برنامهٴ غذايي و دستور تندرستي به ترتيب ماهانه از ژانويه تا دسامبر آغاز ميشود. آلخاندرو خوردنيهايي را كه بايد از آنها پرهيز كرد و آنچه را كه در هر ماه ميتوان خورد و توصيههاي ديگري را، مثلاً در مورد استحمام يا روابط جنسي عرضه كرده است. به دنبال آن رسالهاي در مورد امزجه ميآيد، با نقل قولهايي از سن برنار، بقراط و جالينوس؛ و رسالهٴ ديگري دربارهٴ ريشهها و علفها؛ رسالهاي درباره تبها و فصولي دربارهٴ جذام، ادرار و خونريزي، فلج، استسقا، سل.
دو نسخهٴ خطي جديدتر (سدهٴ پانزدهم) در هِـلْمشتـات و وُلْفِنبوتِـل حاوي قطعهاي اضافي منسوببه آلخاندروي اسپانيايي است، به نام
مقدمه دربارهٴ داروهاي سودمند براي فقرا. اينعنوان ممكن است مربوط به اثر پزشك اسپانيايي ديگري به نام پدروي اسپانيايي (سيزدهم ـ 2) باشد.
فيـگـارولا
پدرو فيگارولا.1 پزشك اسپانيايي (برآمدنش 1315).
پدرو فيگارولا، استاد هنرها و پزشكي بود كه در سال 1315 در بلنسيه برآمد. او در آن سال يك دستور تندرستي براي دو پسرش كه در آن هنگام در تولوز دانشجو بودند نوشت، شامل توصيههايي دربارهٴ غذاها و چگونگي خوردن آنها، خواب (شش ساعت، يا اندكي بيشتر، مقدار عادي است)، پوشاك، ورزش، حوادث روحي، سرماخوردگي و سرفه.
آلفـونسـوي قـرطبـي
آلفونسوي قرطبي.2 پزشك مسيحي اسپانيايي كه در سال 1348 دربارهٴ طاعون نوشت. او را با آلفونسوي قرطبي ديگر كه در سال 1498 در اشبيليه به اخترگويي اشتغال داشت نبايد اشتباهكرد.
از آخرين كلمات رساله در مراقبت از طاعون او چنين برميآيد كه در مونپليه تأليف شده است. اين رساله مختصر است و در وهلهٴ اول از علل، روشهاي پيشگيري و تشخيص طاعون بحث ميكند، ولي اشارات كمي به معالجات احتمالي دارد.
علل طاعون عبارت است از: 1) طبيعت، يعني گردش ستارگان، خسوف در برج اسد همراه با قران كواكب نحس بي شك موجب يك اپيدمي خواهد شد. زمينلرزه هم ممكن است باعث آن گردد. 2) غيرطبيعي ــ آلوده كردن عمدي هوا، آب، غذا و نوشيدنيها به دست دشمنان